• Wpisów: 85
  • Średnio co: 29 dni
  • Ostatni wpis: 5 lat temu, 15:50
  • Licznik odwiedzin: 10 760 / 2525 dni
 
premananda
 
Pierwszy podział: Sambandha-tattva

Wiedza o naszym związku ze Śri Krsną

Sambandha-tattva – Zasada określająca wzajemny związek pomiędzy Najwyższym Panem, żywymi istotami i energią materialną.

Sambandha-jńäna – wiedza odnosząca się do sambandha-tattvy. Słowo „sambandha” oznacza 'połączenie, związek, więź'. Żywe istoty są wiecznie i nierozerwalnie związane ze Śri Bhagavanem, który jest prawdziwym obiektem więzi ( innymi słowy, celem egzystencji jest kochanie Boga). Medium, które łączy nas, żywe istoty, ze Śri Krsną jest Śri Guru, który obdarza sambandha-jńaną, wiedzą o naszym związku z Panem. Dlatego Guru-tattva (prawda odnosząca się do Śri Guru i naszego związku z nim) jest podstawą wszystkich pozostałych tattv. Bez właściwego zrozumienia najwyższego znaczenia Śri Guru, nie będzie można zrozumieć we właściwy sposób innych tattv ani uczynić postępu na ścieżce bhakti.
   Podstawowy związek pomiędzy żywymi istotami, a Śri Bhagavanem jest jak relacja pomiędzy sługami a panem. Ale na poziomie doskonałości bhakti, każdy sytuuje się w szczególnym związku ze Śri Krsną w jednym z pięciu transcendentalnych owoców miłości (rasa). Można służyć Panu w nastroju neutralności (śanta-rasa) lub można pełnić miłosną służbę oddania jako sługa (dasya-rasa), przyjaciel (sakhya-rasa), rodzic (vatsalya-rasa) i ukochany w związku małżeńskim (madhurya-rasa).

Rozdział 1 – Guru-tattva

Śri Guru posiada trzy najważniejsze cechy czystej bhakti, opisane przez Śrila Rupę Gosvamiego w poniższym wersecie:

1.0
anyäbhiläsitä-śünyam
jńäna-karmädy-anävrtam
änukülyena krsnänu-
śilanam bhaktir uttamä

BRS 1.1.11/CC Madhya 19.167/MS p. 32 /JD ch. 8/BRSB p. 3/BPKG p. 364

anya-abhiläsitä-śünyam—wolność od pragnień innych niż pragnienie służenia Śri Krsnie; jńäna—wiedza spekulacyjna mająca na celu osiągnięcie bezosobowego wyzwolenia; karma—działania dla owoców; ädi—sztuczne wyrzeczenie, praktyka jogi w celu osiągnięcia sił mistycznych, itd; anävrtam—nie przykryte przez; änukülyena—przychylny; krsna-anuśilanam—kultywacja służby dla Krsny; bhaktih uttamä—służba oddania pierwszej klasy (przyrostek „anu” wskazuje na anugatyę – 'pod przewodnictwem, podążanie w ślady'. „Anu” oznacza również 'stały, niezakłócony, jak nieprzerwany strumień miodu').

   Uttama-bhakti, czysta służba oddania, jest kultywacją czynności, których celem jest zapewnienie korzyści wyłącznie Śri Krsnie. Jest to niezakłócony przepływ służby dla Śri Krsny, spełniany za pomocą wszystkich czynności ciała, umysłu i mowy jak również przez wyrażanie różnych duchowych sentymentów (bhav). Nie jest przykryta przez jńanę (wiedzę spekulacyjną mającą na celu osiągnięcie bezosobowego wyzwolenia), karmę (działania dla korzyści), jogę i wyrzeczenia; i jest całkowicie wolna od wszelkich pragnień, innych niż dążenie do uczynienia Śri Krsny szczęśliwym.

Definicja Sad-Guru

1.1
tasmäd gurum prapadyeta
jijńäsuh śreya uttamam
śäbde pare ca nisnätam
brahmany upaśamäśrayam

SB 11.3.21/SBG p. 314/BRSB p. 38, 44/Arcana-dipikä/’Guru-Devatätmä’ p. 11

tasmät—dlatego; gurum—bona fide Guru; prapadyeta—należy przyjąć schronienie;
jijńäsuh—będąc dociekliwym; śreyam uttamam—w kwestii najwyższego dobra; śäbde—w Wedach; pare—w Najwyższym Panu (Śri Krsna); ca—i; nisnätam—doskonale obeznany, w pełni zrealizowany; brahmani—(w tych dwóch aspektach) Prawdy Absolutnej; upaśama-äśrayam—umocniony w wolności od materialnych pragnień i koncepcji.

   Dlatego (na skutek niemożności osiągnięcia prawdziwego spokoju ani szczęścia w materialnym świecie) osoba, która poważnie pragnie najwyższej duchowej doskonałości, musi poszukiwać bona fide Guru i przyjąć w nim schronienie. Kwalifikacjami Śri Guru są: (1) w pełni zrealizował pisma wedyjskie (śabda-brahma), (2) Najwyższą Prawdę Absolutną (para-brahma) i (3) świat materialny nie ma dla niego żadnego uroku.

U lotosowych stóp takiego sad-guru osiąga się duchowy związek, praktykę i ostateczny cel (sambandha, abhidheya i prayojana).

1.2
tatra bhägavatän dharmän
śiksed gurv-ätma-daivatah
amäyayänuvrttyä yais
tusyed ätmätma-do harih

SB 11.3.22/BRSB pp. 46,53

tatra—tam (w towarzystwie mistrza duchowego); bhägavatän dharmän—wiedza o służbie oddania; śikset—powinien uczyć się; guru-ätma-daivatah—ten dla którego Guru jest jego życiem i duszą; amäyayä—nie oszukując; anuvrttyä—dzięki pełnej wiary służbie; yaih—dzięki której (służbie oddania); tusyet—może osiągnąć satysfakcję; ätmä—Dusza Najwyższa; ätma-dah—który ofiarowuje Swoją własną jaźń; harih—Pan Hari.

   Te boskie praktyki czystej służby oddania, które zadowalają samoofiarowującego się Śri Hari (który oddaje Siebie Swoim czystym wielbicielom), można spełniać dzięki pełnieniu ze szczerością nieprzerwanej służby dla takiego Guru oraz uważając go za najdroższego, dobrze życzącego przyjaciela i godne najwyższej czci uosobienie Śri Hari.


Należy przyjąć tylko takiego Guru, który w pełni zrealizował zarówno Śastry jak i Krsnę.

1.3
tad-vijńänärtham sa gurum eväbhigacchet
samit-pänih śrotriyam brahma-nistham

Mundaka Upanisad 1.2.12/JD ch. 6, 20/SBG p. 313

tat-vijńäna-artham—aby poznać transcendencję; sah—ktoś; gurum—mistrz duchowy; eva—z pewnością; äbhigacchet—musi się zbliżyć; samit-pänih—niosąc drewno na ogień (wzniosłej wiary); śrotriyam—ekspert w rozumieniu koncepcji wedyjskich; brahma-nistham—w pełni zrealizował Najwyższą Prawdę Absolutną, Śri Krsnę i jest bezpośrednio zaangażowany w służbę dla Niego w nitya-lila.

   Aby zdobyć transcendentalną wiedzę o Śri Bhagavanie, należy zbliżyć się do Guru, który zna prawdziwe znaczenia Wedyjskich śastr i który w pełni zrealizował Najwyższą Prawdę Absolutną, Śri Krsnę. Należy ofiarować mu drewno wzniosłej wiary w celu spełnienia ofiary (tj. yajńi służby dla Śri Hari; asystowania Śri Guru w sankirtana yajńi; przemieniania uwarunkowanych dusz w wielbicieli Boga).

Guru-Devatätmä – Przyjęcie Śri Guru jako własne życie i duszę.

1.4
bhayam dvitiyäbhiniveśatah syäd
iśäd apetasya viparyayo ’smrtih
tan-mäyayäto budha äbhajet tam
bhaktyaikayeśam guru-devatätmä

SB 11.2.37/BR 2.13/BPKG Biog. p. 199, 371/’Guru-Devatätmä’

bhayam—strach; dvitiya—w coś wydające się czymś innym niż Pan;
abhiniveśatah—z powodu zaabsorbowania; syät—to wyrośnie; iśät—z Najwyższego Pana; apetasya—w osobie, która odwróciła się; viparyayah—błędnie identyfikując się; asmrtih—zapomnienie; tat—o Panu; mäyayä—przez energie iluzoryczną; atah—dlatego; budhah—osoba inteligentna; äbhajet—powinna czcić w pełni; tam—Jego; bhaktyä—z oddaniem; ekayä—wyłącznym; iśam—Pan; guru-devatä-ätmä—osoba, która widzi swojego mistrza duchowego jako swojego pana oraz swoje życie i duszę.

   Strach pojawia się, kiedy żywa istota zaczyna błędnie identyfikować się z materialnym ciałem na skutek zaabsorbowania zewnętrzną, iluzoryczną energią Pana. Kiedy żywa istota odwraca się w ten sposób od Najwyższego Pana, zapomina również o swojej konstytucjonalnej pozycji bycia sługą Pana. Ten pełen ułudy i strachu stan jest wywołany energią iluzoryczną zwaną mayą. Dlatego inteligentna osoba powinna niezachwianie zaangażować się w niezanieczyszczoną służbę oddania dla Pana pod przewodnictwem bona fide mistrza duchowego, którego należy zaakceptować jako swoje, godne czci bóstwo oraz swoje życie i duszę.

Esencja śastr jest objawiana tym, którzy posiadają wyłączne oddanie zarówno dla Guru jak i Krsny
1.5
yasya deve parä bhaktir
yathä deve tathä gurau
tasyaite kathitä hy arthäh
prakäśante mahätmanah

Śvetäśvatara Upanisad 6.23/BRSB p.54/JD Ch. 6&12/Biog p. 3, 377

yasya—kto; deve—w Najwyższego Pana; parä—transcendentalne; bhaktih—
oddanie; yathä-deve—takie jak w Pana; tathä—w ten sam sposób; gurau—w mistrza duchowego; tasya—jemu; ete—te; kathitäh—opisane; hi—z pewnością;
arthäh—znaczenia; prakäsante—są objawiane; mahätmanah—tym wielkim duszom.

   Konkluzje pism są objawiane tylko tym wielkim duszom, które posiadają para-bhakti dla Śri Bhagavana i które mają taką samą bhakti dla Śri Gurudeva. [para-bhakti odnosi się tutaj do bhakti, która znajduje się pod bezpośrednią pieczą Śrimati Radharani].

Śri Krsna mówi Uddhavie, że Śri Guru jest Jego własną svarupą

1.6
äcäryam mäm vijäniyän
nävamanyeta karhicit
na martya-buddhyäsüyeta
sarva-deva-mayo guruh

SB 11.17.27/CC Adi 1.46

äcäryam—mistrz duchowy; mäm—Ja Sam, we własnej osobie; vijäniyät—należy znać; naavamanyeta—nigdy nie należy okazywać braku szacunku; karhicit—kiedykolwiek; na—nigdy; martyabuddhyä—z przekonaniem, że jest on zwykłym człowiekiem; asüyeta—powinien być zazdrosny; sarva-deva—wszystkich półbogów; mayah—reprezentant; guruh—mistrz duchowy.

   “O Uddhavo! Mistrz duchowy jest znany jako uosobienie Mojej własnej svarupy. Nigdy nie wolno lekceważyć Guru, uważając go z powodu zazdrości za zwykłego człowieka ani nie należy doszukiwać się w nim błędów. Guru jest uosobieniem wszystkich półbogów.”

Śri Guru jest bezpośrednim reprezentantem Śri Krsny

1.7
säksäd-dharitvena samasta-śästrair
uktas tathä bhävyata eva sadbhih
kintu prabhor yah priya eva tasya
vande guroh śri-caranäravindam

Śri Gurvastakam 7, SGG p. 21

säksät—tak samo; hari-tva—posiada cechy Śri Hari; samasta—wszystkie; śästraih—przez pisma; uktah—potwierdzone; tathä—dlatego; bhävyate—jest uważany; eva—również; sadbhih—przez wielkich świętych; kintu—jednakże; prabhoh—Panu; yah—kto; priyah—jest drogi; eva—z pewnością; tasya—on (Guru); vande—ofiarowuję pokłony; guroh—mojemu mistrzowi duchowemu; śri—pomyślnym;
carana-aravindam—lotosowym stopom.

   Wszystkie pisma potwierdzają, że Śri Guru jest samym Śri Hari. Jego bezpośrednim reprezentantem posiadającym te same cechy i nie różnym od Niego. Ponieważ Śri Gurudeva jest tak drogi Panu, będąc Jego poufnym sługą, ofiarowuję modlitwy jego lotosowym stopom.

1.8 – äcäryavän puruso veda

Candogya Upanisad 6.14.2/JD ch 20

äcärya—äcärya; vän—posiada lub podąża; puruso—osoba; veda—zna.

   Tylko ten, kto ma Guru, może znać prawdę; tylko ten, kto podąża za sukcesją uczniów acaryów zna prawdę.

Do Śri Guru należy zbliżać się w nastroju podporządkowania, służenia i dociekania.

1.9
tad viddhi pranipätena
paripraśnena sevayä
upadeksyanti te jńänam
jńäninas tattva-darśinah

BG 4.34

tat—tę wiedzę (o Prawdzie Absolutnej); viddhi—musisz otrzymać; pranipätena—[przez zbliżenie się do Guru] składanie pokłonów; paripraśnena—stosowne i pokorne dociekania; sevayä—pełnienie służby oddania; upadeksyanti—objawią; te—tobie; jńänam—tę wiedzę; jńäninah—osoby samozrealizowane, posiadające wiedzę; tattva-darśinah—osoby, które znają Prawdę Absolutną.

   Aby otrzymać wiedzę duchową, należy zbliżyć się do sad-guru poprzez ofiarowanie mu pełnych pokłonów, przez zadawanie mu stosownych pytań oraz przez pełnienie służby dla niego. Jńani, osoby, które są znawcami znaczeń śastr i tattva-darśi, osoby, które zrealizowały Prawdę Absolutną, obdarzą ciebie tą transcendentalną wiedzą.

Śri Guru służy w nitya-lila.

1.10
nikuńja-yüno rati-keli-siddhyai
yä yälibhir yuktir apeksaniyä

Śri Gurvastakam 6

nikuńja-yünah—Radhy i Krsny, młodzieńczej Boskiej Pary w zagajnikach; rati—miłość małżeńska; keli—rozrywek; siddhyai—w celu doskonałości; yä yä—
cokolwiek; älibhih—przez gopi; yuktih—aranżacje; apeksaniyä—potrzebne.

   Śri Gurudeva zawsze przebywa z sakhi, uczestnicząc w aranżowaniu doskonałych miłosnych rozrywek (rati-keli) yugala-kiśora w kuńjach Vrndavany.

Guru jest 'gosvamim', panem zmysłów i kontroluje sześć rodzajów impulsów.

1.11
väco vegam manasah krodha-vegam
jihvä-vegam udaropastha-vegam
etän vegän yo visaheta dhirah
sarväm apimäm prthivim sa śisyät

Upadeśämrta 1

väcah—mowy; vegam—impulsy; manasah—umysłu; krodha—złości; vegam—impuls; jihvä—języka; vegam—impuls; udara-upastha—brzucha i genitaliów; vegam—impuls; etän—te; vegän—impulsy; yah—ktokolwiek; visaheta—jest w stanie tolerować; dhirah—zrównoważona osoba; sarväm—całkowicie; api—z pewnością; imäm—to; prthivim—świat; sah—ta osobistość; śisyät—może instruować.

   Mądra i zrównoważona osoba, która kontroluje impulsy mowy, umysłu, złości, języka, brzucha i genitaliów, może nauczać cały świat. Innymi słowy, każdy może zostać uczniem takiego samokontrolującego się Guru.

Pierwszą z 64 form bhakti jest przyjęcie schronienia Śri Guru.

1.12
guru-pädäśraya, diksä, gurura sevana
sad-dharma-śiksä-prcchä, sädhu-märgänugamana

CC Mad 22.115

guru-päda-äśraya—schronienie u stóp bona fide Guru; diksä—inicjacja przez mistrza duchowego; gurura sevana—służba dla mistrza duchowego; sat-dharma-śiksä—instrukcje dotyczące transcendentalnego procesu służby oddania; prcchä—i dociekanie; sädhu-märga—ścieżka transcendentalnej służby oddania; anugamana—ścisłe podążanie.

   Na ścieżce uregulowanej służby oddania należy przestrzegać poniższych rzeczy: (1) Należy przyjąć bona fide mistrza duchowego. (2) Należy przyjąć inicjację od niego. (3) Należy mu służyć. (4) Należy przyjmować instrukcje od mistrza duchowego i zadawać pytania w celu nauki służby oddania. (5) Należy podążać śladami wcześniejszych acaryów i mistrza duchowego.

Śrila Bhaktivedänta Näräyana Gosvämi Mahäräja (określany dalej jako Śrila Gurudeva): “W historiach Upamanyu i Aruni jak również w historii  Sudamy i Krsny pojawiają się cudowne rezultaty będące owocami podporządkowania się Śri Gurudevowi. Nie ma możliwości osiągnięcia bhakti jeśli nie podążamy całkowicie za naszym Gurudevem. To jest właśnie anugatya.”(Guru-Devatätmä)

Nie możesz dodać komentarza.